“Godsgeschenk !”. Heeft Antwerps stadsarcheoloog Tim Bellens last van zijn korte termijn geheugen?

10Aug08

De Antwerpse stadsarcheoloog Tim Bellens is de koning te rijk. We kunnen hem volgen, in deze komkommertijd. Zopas begon achter het Vleeshuis, nabij de Grote Markt, een grootschalig archeologisch onderzoek, met indrukwekkende opgravingen die van op de straat duidelijk te volgen zijn. De alleroudste resten van Antwerpen komen bloot te liggen. Uit de elfde, tiende eeuw en wellicht tot 800 na Christus. Tim Bellens juicht: “Dit is een Godsgeschenk !” zegt hij in de media.

Leo Wolfs
Copyright: Leo Wolfs
Alle Antwerpenaars hebben redenen opgelucht te zijn, nu archeologen hun wetenschappelijk werk kunnen verrichten. Hun geschiedenis verdween een jaar geleden immers bijna zonder veel poespas onder een dikke laag beton. Archeologen zijn historici. Ze vertoeven meestal in een ver verleden. Tast dat hun korte termijn geheugen aan? In dit specifiek geval vrezen we er voor. Dat boven de oudste archeologische site van Antwerpen aan de Burchtgracht niet reeds nu stinkrijke loftbewoners bivakkeren “met zicht op ’t Scheld” is niet aan God te danken, maar aan een stel… krakers, daklozen, junks, prostituees, (ex)gevangenen… Die een paar jaar geleden water en bloed zweetten om projectontwikkelaar Blijweert nv en het Schepencollege een kloot af te trekken. Het Daklozen Aktie Komitee (DAK) was de dader.
Cocaïne in de riolering.
Deze strijd om gemeenschapsbezit, archeologisch erfgoed, is voor het DAK e.a. bijzonder belangrijk omdat hij kadert in die tégen de politieke, stedelijke meerderheid. Een meerderheid met Janssens (sp.a) als burgemeester, die de huishuren opdrijft en de minder verdienende als “overlast” uit de stad jaagt. Vooral in het District Antwerpen zijn de gevolgen zichtbaar. Het noordelijk deel wordt met razzia’s naar “illegalen” en “huis-aan-huis-controles” verder omgeploegd in een volgehouden asociaal overheidsoffensief met racistische kenmerken. Andere Districten zullen volgen.
“Stadsherwaardering”…
Het recht op betaalbaar wonen werd fictie. Het o zo geweldige “bruisende Zuid” werd een privé territorium voor rijken, met als toppunt een onwettelijk met tralies afgesloten woongetto aan de vroegere Vismarkt. Zoals in de USA. Om plunderaars buiten te houden? Voor wie geloofd aan de praatjes over dat “bruisende Zuid”: het “bruist” er inderdaad, in de rioleringen. Wetenschappelijk onderzoek wees uit dat het rioolwater er de grootste hoeveelheid cocaïnesporen van heel Vlaanderen bevat. Via urine daar in verzeild. Ondermeer in mijn straatje, de Luikstraat aan de Cockerillkaai, waar ik en mijn buren ’s nachts vanuit onze sociale appartementjes de strapatsen van dat druggebruikende “rijk volk” kunnen volgen. Mijn woonkamer raam ging ooit aan diggelen tijdens een gevecht tussen rijke junks.  Politie is er nooit te zien, de kans dat er een stedelijk Schepen,belangrijk “zakenman” of TV verschijning tussen de feestvierders zit is tamelijk groot…
Ik publiceerde eertijds een nogal betwist driedelig artikel over dat leuke Zuid. ( via Google zoeken: Antwerpen Zuid – Maffia). Op dit artikel kwamen reacties, zowel kritisch als instemmend. Enige provocatie doet de mensen hun internet pen grijpen. Zonder je sectair te isoleren is een verstandig gebruik van het “conflictmodel” uit de sociologie dikwijls lonend. Een organisatie als het DAK gebruikt dit bewust en voortdurend. Het is tegen de stroom inzwemmen maar draagt er toe bij een consensus model te doorbreken dat met haar zucht naar de “mainstream” slechts tot doel heeft de werkelijke problemen te ontwijken. De armoedeorganisaties met hun gediplomeerde hulpverleners is vergeven van compromisfreaks die het DAK als “luis in de pels” met afschuw volgen. Een DAK dat overwinningen behaalt op een overheid die niet geïnteresseerd is in een ernstig armoede beleid.
Wat met het thema archeologie en actievoerders als krakers en hun “doelgroepen” voor velen als een ver van hun bed show kan aangevoeld kan worden, is voor de gehele werkende en niet rijke bevolking van belang. Het gaat niet alleen om wonen in de vroege middeleeuwen, maar om vandaag. Niet allen voor extreem armen, maar voor de doorsnee Piet met de Pet. Niet in het minst voor de ouderen, die van een klein pensioen leven en met het groot vuil buiten gewerkt worden. Even verduidelijken, ook de nabije geschiedenis heeft haar rechten.
“Uitschot” versus “Armani pakken”.
De heren beheerders van projectontwikkelaar Blijweert nv, een mega firma, stelden de krakers bij het genot van aan vieze tas lauwe thee en een joint in hun kraakpand eerst voor een fikse som geld in ontvangst te nemen voor hun “goede werk” met daklozen. Wat deze gedecideerd weigerden. Dan om samen met deze hardwerkende Vlamingen eens uitgebreid te gaan vreten in een duur restaurant. Wat deze met afschuw afsloegen. Tenslotte daagden ze hen voor de vrederechter. Wat een slag in het water was. Tussen beide belangen groepen bestaat nu eenmaal een wereld van verschil, die de Armani pakken nooit zullen begrijpen. Ondertussen was het “uitschot” wel geconfronteerd – niet voor het eerst en niet voor het  laatst – met een onderhandelingsstijl die dagelijkse kost is voor een Ludo Van Campenhout (Open VLD) en een burgemeester Janssens (sp.a).
De grens tussen “een akkoordje” en zuivere corruptie is o zo dun… Dat armen,daklozen, junks en psychiatrische patiënten ( de “sociaal uitgeslotene” ) niet achterlijk zijn en niet plat gaan voor een duur etentje, beseft dit zootje niet eens. De minachting is historisch en wederzijds. In Antwerpen – en ongetwijfeld over de hele wereld – gelukken die “marginalen” er telkens weer in “het gezag” op haar bek te laten vallen. Mandela flikte dat in Zuid-Afrika, een paar “overlastbezorgers” doen dat in een stadje als Antwerpen. Tussen “het grote” (Mandela) en “het kleine” (Antwerpse krakers) is meer overeenkomst dan een Van Campenhout en C° ooit zullen begrijpen. Een “gevaarlijke” overeenkomst voor dat “gezag”, dat hebben ze in de mot, gezien de veelal dure en idiote aandacht die hun inlichtingendiensten er aan besteden.
Dat Tim Bellens nu archeologisch werk van de bovenste plank kan verrichten heeft hij niet te danken aan God, het Schepencollege en zeker niet aan projectontwikkelaar Bliyweert nv, een familiale groep met extreem rechtse achtergrond die een eeuw geleden met enkele koebeesten in Oost-Vlaanderen begon en een paar veroordeelde collaborateurs in de familie heeft. Wie zin heeft in een kijkje op een écht geslaagde hardwerkende Vlaamse familieclan: http://blog.seniorennet.be/blyweert/archief.php?ID=69 .Wie iets wil opsteken van wat minder fraaie verwikkelingen van die clan met de eertijds beroemde milieubox: www.gva.be/dossiers/-m/milieubox/dozen.asp. Het was deze diepchristelijke Vlaamse familie die de krakers een duur etentje aanbood, vooraleer hun advocaten los te laten.
Het is dus aan het Antwerpse “uitschot”, dat tot een goed jaar geleden letterlijk met haar kraakpanden bovenop deze waardevolle archeologische site bleef zitten te danken dat Tim Bellens nu God aanroept. Ze bleven zitten tot deze sites veilig verklaard konden worden tegen de aanrukkende betonmolens. Het was het Daklozen Aktie Komitee (DAK) dat dit klaarspeelde, terwijl stadsambtenaar Tim Bellens van op veilige afstand in zijn stadsbureau “nine to five” de schermutselingen volgde. Deze waren al in 2004 begonnen rond het kraakpand boven de site van de Noordblok. Waar het DAK met archeologische verenigingen als S.O.S. Bodemarchief Middeleeuws Antwerpen (http://antwerpen.pvda.be/nieuws/article/sos-bodemarchief-middeleeuws-antwerpen.html) en de vzw Antwerpse Vereniging voor Bodem en Grotonderzoek op Open Monumentendag (12 september 2004) een nog niet gesloopt waardevol gebouw openstelden. Wat toen nog getoond kon worden, namelijk de ondergrondse resten van de middeleeuwse St.Jans Vleeshalle, verdween later spoorloos. In oktober 2004 begon de afbraak van dat Noordblok, zoals afgesproken “tot op maaihoogte”. De Vleeshalle leek gespaard. Tot een paar maand later ook die archeologisch waardevolle site bij “Nacht und Nebel” verdwenen was… Mijnheer de stadsarcheoloog liet geen kik horen. Wel werden in dezelfde periode vier krakers door de eigenaars ( toen Onroerende Promotie nv) voor de rechter gesleept en bedreigd met duizenden euro’s schadevergoeding per persoon. De krakers wonnen het proces en waren een ervaring rijker in de strijd. Krakers hebben rechten.
“Stedelijke Poesje”: “Ludo de leugenaar” en “den Tim” als auteur.
Het is niet van belang ontbloot te beseffen dat de dienst Stadsarcheologie uiteraard een stedelijke dienst is met stedelijke ambtenaren wiens brood afhankelijk is van de stedelijke overheid. Dezelfde overheid die beslist over afbraak- en bouwvergunningen. Een centrale pion hier in is Schepen Ludo Van Campenhout (Open VLD) van Stadsontwikkeling. “De Ludo” is een geduchte marathonloper, heeft iets onduidelijks met cocaïne en whisky, is zeer populair op “het Zuid” en was helemaal niet blij dat het DAK zich opwierp als verdediger van historisch Antwerpen. Het viel namelijk nog al op dat degene die dat in de eerste plaats had moeten doen, de stedelijke overheid, even niet thuis was. Wanneer, met steun van àlle media, de kat de bel werd aangebonden en de betonmolens al in zicht waren legde Van Campenhout op 23 juni 2007 zijn ziel bloot aan journalist Kris Goosenaerts van Het Nieuwsblad. “Natuurlijk moet die bouwheer de kans geven aan de archeologen”, zuchtte schepen van stadsontwikkeling Ludo Van Campenhout (VLD).”
En: “Het daklozencomité wil natuurlijk niet dat daar gebouwd wordt. Maar ze hanteert best iets betere argumenten, want ik en cultuurschepen Philip Heylen (CD&V) zijn nu net de grootste verdedigers van zo’n archeologisch onderzoek”… Ontroerend.
Deze “zucht” kwam er op de dag dat het DAK in het nog steeds gekraakte Badhuis, bovenop de Zuidvleugel van de waardevolle site, een persontmoeting hield. Dat al geruime tijd nadat het DAK inzake dat Zuidblok via de media en lobbywerk alarm sloeg.(http://antwerpen.indymedia.org/news/2007/01/5587.php) . Het Noordblok was dan al lang een stadskanker die winstgevend tussen grondspeculanten werd doorverkocht. Het DAK was toen vol op aan het knokken en stak geld in advocaten,acties en administratief vrijwilligers werk. Zo moest het DAK een advocaat inschakelen (Raf Jespers van Progress Lawyers Network) om van de stad inzage te krijgen in een archeologische studie, gedaan door de privé archeologe Petra Maclot, over het gebied achter het Vleeshuis. (Cultuur Historisch en Esthetisch Rapport (CHER). Dit rapport viel duidelijk onder “openbaarheid van bestuur”. Op het “Schoon verdiep” roken ze evenwel nogmaals stront en moesten ze willens nillens gedwongen worden… Het was het DAK dat deze zaak in de Antwerpse Districtsraad bracht, waar op initiatief van Groen! (26 juni 2007) een motie gestemd werd pro archeologisch onderzoek. Ikzelf had als toenmalig Antwerps Districtsraadslid reeds op 6 september 2004 deze affaire in die Raad gebracht. Het was het DAK dat dit thema in een Commissie van de Gemeenteraad bracht, waar Schepen van Campenhout wat vage praat verkocht en ronduit loog. “De Ludo” antwoordde op een lullige tussenkomst van ex-Schepen Erwin Pairon (collega’s onder mekaar, weet je…) van Groen! dat er al een akkoord was tussen Blijweert nv en het Schepencollege. Zodat deze nv een afbraakvergunning mocht verwachten.
“De Ludo” loog brutaal, op 18 juni 2007. Dat akkoord was er pas veel later, op 20 juli in het schepencollege. Een maand later. Waarom zo vervelend doen over een paar weekjes? Omdat een sukkelaar die in Antwerpen zijn vuilniszak 1 uur te vroeg buitenzet een GAS boete kan krijgen van 100 euro, wat werkelijk gebeurt.(https://luisinpels.wordpress.com – “Vuilniszak betrapt in “A” – 24/03/07 ). Omdat in die maand door de actievoerders nog heel wat druk moest uitgeoefend worden om dat akkoord binnen te halen. Ondermeer die motie in de Districtraad op 26 juni. En wie was de auteur van dat akkoord tussen Blijweert nv en de stad ? Het was de Godvrezende Tim Bellens, stadsarcheoloog en rechtstreeks betrokkene, belanghebbende bij deze story. Deze stadsambtenaar is dus de auteur van een contract tussen de stedelijke overheid en de privé, van een project waarbij hij zelf financieel via zijn loon en zijn dienst rechtstreeks betrokken is… O neen, we beweren niet dat deze wetenschapper corrupt is. We zouden niet durven. We beweren wel dat dit typische Antwerpse verhaal veel properder was afgehandeld wanneer,om maar iets te zeggen, de auteur van het vernoemde CHER-rapport, de onafhankelijke privé archeologe Petra Maclot bij dit alles betrokken was geworden. Zij en niet Bellens verrichtte het belangrijkste wetenschappelijk onderzoek. Het DAK deed de rest. Er hangt stront aan de knikker in dit dossier. (Zie voor het document/contract tussen Blijweert nv en het Schepencollege,onderaan dit artikel)
Bellens en de stedelijke bestuursmeerderheid triomferen nu en maken de Antwerpenaars wijs dat het archeologisch en stedenbouwkundig beleid hier pico bello georganiseerd is. Wat archeologie betreft is er in dit land niets pico bello, vermits België en Vlaanderen nooit de al lang bestaande Conventie van Malta geratificeerd hebben, in tegenstelling tot de buurlanden. Dit in het kader van het Europees verdrag inzake de bescherming van het archeologisch erfgoed. Projectontwikkelaars zoals Blijweert nv lobbyen tegen deze Conventie en doen hun “goesting” zonder enige wettelijke hinderpaal. Het is slechts wanneer de publieke opinie wakker geschud wordt en serieuze druk uitoefent op “de politiek”, zoals het DAK klaarspeelde met steun van de media, dat ze plooien. Maak je geen illusies over de bezorgdheid van Blijweert nv voor het archeologisch “vlaams belang”, als extreem rechtse familie clan. Deze n.v. plooide onder druk van het progressieve, linkse DAK die ook weet wat lobbyen en netwerken is. Zonder de hulp van “communicatiespecialisten” à la Patrick Janssens en Slangen, maar tégen hen. Ook in het Vlaamse dossier van het niet ratificeren van de Conventie van Malta hangt stront aan de knikker.
Het is “het wat groezelige volk”.
Het was dus dit “stedelijk uitschot” dat door politie en bestuursmeerderheid als “overlast” beschouwd wordt, dat zich als “eerbare burgers” gedroeg. Nu hebben “ze” op het “Schoon verdiep” en allerlei overheidsdiensten zoals het OCMW en de politie,hopelijk voor hen,al enige tijd begrepen dat hier een netwerk aan oppositiegroepen aan het werk is waar “ze” maar geen etiket opgeplakt krijgen. En zonder een te begrijpen etiket weten “ze” niet waar eerst te beginnen om deze oppositie uit te roeien. Brutale agressie pakt geen verf, pogingen tot recuperatie evenmin. “Ze” snappen al dat het geen oppositie is die ook maar iets met extreem rechts te maken heeft, integendeel. “Ze” hebben nog niet door dat het om een ongrijpbaar progressief, links netwerk gaat zonder “leiders” of bureaucratische structuren. Laten we het simpel houden: het gaat om “het volk”. Het wat groezelige volk dat al lang de buik vol heeft van jullie “ge-restylde” pseudo 1 mei feesten, Patrick. De niet rechtse Antwerpenaar die genoeg heeft van een “socialistische”  burgemeester die het programma van het VB uitvoert. Je zit in de tang, “Patrick. Tussen een VB publiek waarnaar je hengelt en een sterk groeiend links front waarop je geen vat hebt en dat je petje van reclame man te boven gaat. Succes ermee…
Onkruid vergaat niet. Het gaat om de eenvoudige, niet rijke, intelligente en naar goede Antwerpse traditie “ambetante”, zéér kwaaie Antwerpenaars die lak hebben aan “gezag” dat zich vermomt als Beerschotsupporter. De enkele uiterst democratische fronten die “de Patrick” bekend zijn en hem grijs haar bezorgen, zijn Antwerpen In Actie (A!A) (http://www.oosterweelverbinding.info) en Basta! (http://www.basta-online.be) waarvan “de leden” autonoom werken. En er is méér… Maar dat blijft nog even geheim. Laat onze vrienden van de recherche maar al loeren. Voor je het weet zit je met een tweede Dyab Abou Jahjah….Wees gerust, “Patrick”, een “centraal comité’ of “politbureau” bestaan niet. Dat is ook de sterkte van dit netwerk met haar vele websites. Dat de StRaten-generaal, de “intellectuelen” van dit verbond, in haar strijd tegen de Oosterweelverbinding de Vlaamse regering in haar greep heeft, hoeft geen betoog. Dat Ademloos in hetzelfde kader een wettelijke volksraadpleging in Antwerpen voorbereidt, is geweten (http://ademloos.be). Het gaat niet om kleine jongens, die je kan afdreigen. Ze bezitten een voor hun tegenstanders afschrikwekkende ervaring. Daarnaast heb je de vele buurt- en actiecomités, en “stille” individuen die het vuurtje brandend houden. Rond het meer dan tien jaar bruisende Daklozen Aktie  Komitee (DAK) is dan weer een heel netwerk aan gelijkgezinde groepen gegroeid dat werkt rond alle mogelijke thema’s van sociale uitsluiting. (http://www.daklozenaktiekomitee.be) En zo nu en dan onverwachte wegen inslaat, zoals archeologie…
Dit is gemeenschapsbezit.
Even terug naar de “liberaal” Van Campenhout, die van zijn eerste leugen niet doof geworden is. Deze marathonloper maakt deel uit van een bestuursmeerderheid die met dubieuze wetten en reglementen, zoals de Gemeentelijke Administratieve Sancties (GAS) en een discriminerende, racistische campagne tegen wat “overlast” heet de stad “proper” tracht te vegen. Dat is de essentie van de kritiek van het DAK op de sloop aan de Burchtgracht, waarbij ei zo na oeroud erfgoed verdween. Ongebreidelde winsthonger heeft lak aan archeologie en geschiedenis. En de stedelijke overheid speelde dat spelletje mee, de stedelijke Archeologische dienst zweeg, tot het DAK – nogmaals – aan de bel trok.
Philippe De Craene van het DAK bezette zeven jaar het Badhuis, de Zuidblok. Op de vermelde persontmoeting van het DAK in dat kraakpand zei hij: “Het Daklozen Aktie Komitee (DAK) kraakte enkel jaren geleden het Badhuis, uit protest tegen het gebrek aan betaalbare woningen. De stad geeft hier weer toe aan de betonlobby”. (Het Nieuwsblad). Daar gaat het om. Het DAK wenst dat er gebouwd wordt, maar dan betaalbaar en niet élitair. De stad Antwerpen zet haar asociale politiek verder, laat de huishuren bewust stijgen om al wie niet “proper” is naar de periferie te jagen. Het is deze tactiek die de anders globaliste Naomi Klein in haar boek “De Shock Doctrine- De Opkomst van het Rampenkapitalisme” (De Geus) ontmaskert. ( http://indymedia.be/nl/node/24592)In het Antwerpen van burgemeester Janssens (sp.a) op beperkte schaal toegepast, in steden in Brazilië, Argentinië, China, de USA, Afrika massaal. Met dezelfde ideologie van de econoom van het maffia kapitalisme, Milton Friedman. Denk daar eens over na wanneer je op het multiculturele Antwerpse De Conickplein op een bankje geconfronteerd wordt met, met stenguns gewapende politiemannen en rechercheurs van de Dienst Vreemdelingenzaken op jacht naar het “uitschot”. Wanneer bij de “huis-aan-huis-controles”, zogezegd een kijkje naar “woonomstandigheden”, kinderen meegesleept worden en als “illegalen” op het vliegtuig gezet. Ook aan de Burchtgracht en omgeving werd eerst een daar al eeuwen bestaande “hoerenbuurt” geliquideerd, om dan richting Schipperskwartier de boel plat te leggen met behulp van verhaaltjes over “mensenhandel” en “maffia”. Waar het door het Koningshuis gelauwerde Payoke van Patsy Sörensen een vieze en zwaar gesubsidieerde rol in speelde, die voer is voor een universiteitsthesis. Aanbevolen kost! De werkelijkheid heeft de enkele jaren geleden nog “onbespreekbare” eisen van extreem rechts (VB) al lang ingehaald. Mét de stompzinnige steun van de sp.a en àlle “democratische partijen”  in de Antwerpse meerderheid.
Dank zij God de vader staat stadsarcheoloog Tim Bellens nu gelukzalig te graven aan de Jordaenskaai, de Burchtgracht en de Vleeshuisstraat. Het is een meevaller dat hij er niet met een drilboor beton te lijf moet gaan. Hij zal er zeker veel waardevols vinden en die van het DAK en hun bende zijn daar heel blij om. Het is wel wat sneu dat deze trouwe stadsambtenaar problemen heeft met zijn korte termijn geheugen en zich niet kan herinneren wat wij hem een indertijd op zijn bureau trachtten wijs te maken. We hebben het dan maar zonder hem gedaan en via zachte druk achter de schermen (chantage ?) belet dat de betonboeren van Blijweert nv toen in volle verlofperiode hun begeerde vergunningen kregen zonder er flink wat tegenover te stellen. Dank zij die clochards van het DAK lukte dat in het voordeel van de stadsbewoners. Het gaat om gemeenschapsbezit. Met dank aan de media, die wakker bleken. Met dank aan een paar archeologische verenigingen, zoals S.O.S. Bodemarchief Middeleeuws Antwerpen, waarmee we samenwerkten. Er waren de contacten met de Antwerpse Universiteit. Met totaal geen dank aan welke “gevestigde” politieke partij dan ook, die hun propere vingers ver houden van “uitschot” dat gemeenschapsbelangen verdedigt en vooral voor “overlast” zorgt.
Megafoon + grote bek = resultaat.
Er worden in dit artikel een paar minder beleefde woordjes gebruikt. Stront, kloot, junk, hoer, stompzinnig… Ik besef het, maar ik las wel alle zeven delen (3000 pag.) van “A la recherche du temps perdus” van de grote Franse bourgeois Marcel Proust (1871 – 1922). Dat geschiedde weliswaar tijdens een wat uitgelopen verblijf op de bij kenners geliefde afdeling 1 in de psychiatrische kliniek van Boechout, maar heb daar toch enige burgerlijke beschaving aan overgehouden. Dichter op mijn huid zit de Nederlander Lodewijk Van Deysel (1864 – 1962)) , die naarmate hij de honderd naderde in zijn columns en literatuur erudieter en kwaadaardiger werd. Verre van me aan deze monumenten te willen meten. Van Deysel is trouwens als genadeloze Haagse bourgeois en arrogante cynicus in het Nederlandse taalgebied onovertroffen. Je snapt het, over de avonturen rond dit hedendaags archeologisch dossier is minstens een “Verhaal van Alledaagse Waanzin” te schrijven, met dank aan de in Amerika zwervende Charles Bukowski (1920 – 1994). Dat een paar honderd meter van de door het DAK geredde archeologische site het standbeeld van Lange Wapper staat is al een goed begin voor zo’n verhaal. Let wel, de historische Antwerpse pedofiel die in de Middeleeuwen in het schemerdonker in het riet “aan de rede” meisjes achterna zat was éérst, niet de naar hem genoemde,nu al wereldberoemde brug “te ver”.
Wanneer men in het stadje Antwerpen echter enig gehoor wil vinden en niet een paar miljoen euro bezit om met de steun van Groep C & Slangen (“Strategische communicatie !”. Doet me steeds denken aan “Kaas !” van Willem Elschot. Waarom ?) het publieke domein te verkrachten, dan kunnen een simpele megafoon en een grote bek wonderen verrichten. Het Daklozen Aktie Komitee bezit niets meer. En liet een “Godsgeschenk !” uit de hemelen neerdalen. Meer moet dat niet zijn, al hadden stadsarcheoloog Tim Bellens en C° van enige middeleeuwse  ridderlijkheid getuigd door te herinneren aan de langdurige belangloze strijd van het DAK en haar “marginale” mensen om een stuk van “ons” Antwerpen te redden.
Merci.
( Tot eind januari kun je iedere vrijdag (behalve feestdagen) tussen 14 en 16 uur gratis rondleidingen meemaken van een half uurtje langs de sites. De wandeling start aan de Jordaenskaai 14 – 19 ).
Voor het “contract” tussen Blijweert nv en Stadsontwikkeling/Schepencollege:
 
 
Koen Calliauw en Philippe De Craene van het Daklozen Aktie Komitee (DAK).
Advertenties


No Responses Yet to ““Godsgeschenk !”. Heeft Antwerps stadsarcheoloog Tim Bellens last van zijn korte termijn geheugen?”

  1. Geef een reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: