L.P.Boon : “ Het meisje in de straat…”

03Feb08

En nu even serieus…Seks, porno, masturberen ! Dit wordt niets voor de jeugdige kijkertjes. Of juist toch ? Seks en porno zijn in dit vlakke land aan de Noordzee nog steeds zwaar beladen woorden. Geloof me, als ervaringsdeskundige weet ik dat de interesse voor de clitoris er niet op vooruit gaat. Ook wat zich tussen de benen bevindt is aan modeverschijnselen onderhevig. In mijn jonge jaren woekerde daar bij alle vrouwen en mannen een trotse bos haar. Het was een genot  om daar tussen die koppige clitoris te vinden, waar feministen zo’n reclame voor maakten .En terecht, meisjes. Maar nu ? Je kan geen vrouw beneden de vijftig versieren, of je weet op voorhand wat je zal aantreffen. Een clean geschoren skipiste, platgespoten met steeds dezelfde deodorant. Niks ontdekkingstocht, geen verrassende persoonlijke geurtjes. Nu échte mannen met een stoppelbaard rondlopen, scheren meisjes en vrouwen zich onderaan kaal. Ieder zijn meug, maar geef mij toch maar zo’n ouderwets oerwoud. Dat kaalscheren levert ook nog eens een bedreigde diersoort op: de schaamluis, het “platje” dat haar ecologisch sisteem verwoest ziet.

logo-louis-pau-boon.jpg

Pest of cholera.

Zoals iedereen weet, kijkt in Vlaanderen geen kat, behalve de mijne, naar porno sites. Porno is wereldwijd het populairste thema. Niet bij ons. Op deze sites hebt je afzonderlijk links naar “behaard”. Klik niet op het voor de hand liggende “haircut” (knippen), maar op “hary” (harig). Een hele verademing, vooral als de door haar vent verwaarloosde pittige gewone huisvrouw het met het buurjongetje van hiernaast doet. “Op zijn hondjes”. Let ook op de hitsige geluiden van deze doordeweekse “moeder”, en raak niet uit je concentratie door de stomme hip hop op de achtergrond.

In de Provincie Antwerpen loopt een CD&V-er rond die nog nooit porno zag, geen weet heeft van een clitoris – zijn vrouw waarschijnlijk ook niet – en die nog in de beschaafde vijftiger jaren leeft. Toen haar tussen je benen nog heel gewoon was. Hij heeft haar op zijn kin, zonder snor. Ken je dat ? Tot hiertoe geen probleem, moest deze Ludo Helsen niet vice-gouverneur en verantwoordelijke voor cultuur voor de provincie Antwerpen zijn. Helsen presteert het een tentoonstelling met foto’s uit de “Fenomenale Feminateek” van Louis Paul Boon (1912-1979) te verbieden, te censureren. Deze had te zien moeten zijn in het “Provinciaal Foto Museum”. Helsen stond als goede katholiek voor een gewetensvraag: “Ik wist toen ik de tentoonstelling kreeg dat het een vergiftigd geschenk zou zijn. Ze weigeren zou de censuurkwestie naar boven brengen, ze laten doorgaan zou volgens mij nog meer protest hebben teweeggebracht? Het was kiezen tussen de pest en de cholera. Ik heb de pest gekozen”. Beter, hij koos voor de inquisitie. In het Nederlandse dagblad “AD” vraagt een lezer zich af: “ Heeft de Christelijke Taliban Antwerpen veroverd ?”.

Die censuur affaire verwekt een storm van protest. Wat is het culturele en politieke gewicht van deze vice-gouverneur? Yves Desmet in “De Morgen”: “ Deze grote verlichte geest liet zich nooit eerder opmerken door enig cultureel standpunt, zelfs niet door een standpunt tout court. Tenzij die ene keer, toen hij een warm pleidooi hield om zangkoren en scholen voor te schrijven om de goede oude liederenschat in hun repertoire op te nemen. De man heeft een boontje voor Tineke Van Heulen”.

Geniale arbeider.

Louis Paul Boon had een boontje voor Mieke Maaike. Boon verzamelde zijn 24.000 foto’s tussen 1954 en 1979. Geobsedeerd en quasi wetenschappelijk. Hij had rubrieken. Een greep hier uit: “Heet kindvrouwtje”, “De Engeltjes”, “De muis”, “Het ondergoed”,… Hij verzamelde honderden subcategorieën in sigarendoosjes. Zoals: “Het opstropen der kousen”. En naar de vorm der borsten: “De kleine scherpe”, “De volle ronde met scherpe tepel en donkere nimbus”. Voorwaar een specialist.  Zelf zei hij hier over: “Het is leuker dan pijpen en paraplu’s uit alle landen van Europa bijeen te brengen”. De vrouwen in zijn collectie geven een uiteindelijk nogal preuts tijdsbeeld. Ze hadden toen wel allemaal haar op hun kut. Boon begon te schrijven toen hij nog zijn kost verdiende als gevelschilder. Hij was ook kunstschilder. Iets later in de veertiger jaren werkte hij als redacteur bij het communistische “De Rode Vaan”, toen nog een dagblad. Ook ik werkte daar jaren, een weekblad dan, in de zestiger en zeventiger jaren. Mijn oudere collega’s beweerden dat ik aan het bureau van Boon zat en zijn “Remington”, een schrijfmachine die terecht “machine heet, gebruikte. Boon was daar niet echt gelukkig. Wat in zijn hoofd spookte correspondeerde niet zo best met de Marxistisch Leninistische ideologie van toen. Ik begrijp dat. Op die KP krant doken wel meer journalisten op die er maar “half ze gat” bij hoorde. Toen ik er werkte kende vele linotypisten en letterzetters, invormers aan “de steen”, “de Louis” nog. Een Aalsterse arbeider onder de arbeiders en zelfverklaarde “viezentist”. Een “geniale arbeider”.

Deze “viezentist” schreef een ouvre bij elkaar dat meer dan dat van de “bourgeois”  Hugo Claus de Nobelprijs voor Litteratuur verdiende. In het schone katholieke Vlaanderen van toen, waar het nog krioelde van omhooggevallen schoolmeester met baard zonder moustache, à la Ludo Helsen, werd “Boontje” door de litteratuur kenners meewarig bekeken. Literaire monumenten als “De Kapellekensbaan” “De voorstad groeit”, “Zomer te Ter-Muren”, “Het nieuwe onkruid”, “Mijn kleine oorlog”( http://www.booncentrum.be ) zinden de literatuurpausen niet. Zijn boeken werden gesaboteerd en verkochten slecht. Boon ging voor decennia bij het socialistische dagblad Vooruit werken, waar hij dagelijks zijn “Boontjes” als mini columns publiceerde.

Louis Paul Boon was een zeer bewuste linkse socialist met anarchistische trekjes. Een individualist die solidair bleef met de werkende mensen in de volkswijken van zijn Aalst. Hij had een grote belangstelling voor seks, erotiek, porno en begreep het belang hier van voor mensen die eeuwenlang door het Christendom met een diepgeworteld zondebesef opgezadeld waren. Om de Vlaamse literatuurpausen “te kloten” en omdat erotiek bij het volle leven hoort, publiceerde hij in 1972 bij “De Arbeiderspers” het pornografische verhaal “Mieke Maaikes obscene jeugd”. Bij dezelfde uitgeverij was een jaar eerder, in 1971, “Priester Daens” verschenen. Een succes en weldenkend Vlaanderen zag de verloren zoon al naar de stal terug keren. Dat was buiten deze gevelschilder gerekend. Hij smeet weldenkend Vlaanderen Mieke Maaike in de smoel.

“D’ r muis”.

“Mieke Maaikes obscene jeugd” is zuivere, heet makende porno. Zonder neerbuigend te willen doen over de zogenaamde “ordinaire” porno (hoeveel grote literatoren schreven niet anoniem aan de lopende band voor wat poen dergelijke “station romannetjes” (?) is de tekst van Boon werk van de bovenste plank. Boon laat de avonturen van Maaike, die bijna twaalf is, voorafgaan door “Het proefschrift van student Steivekleut”, die het hele verhaal “wetenschappelijk” omkaderd. Zoals je weet is porno aanvaardbaar, wanneer ze “wetenschappelijk verantwoord” is. Ook onze vriend, vice-gouverneur Ludo Helsen denkt aldus. Terwijl de “Fenomenale Feminateek” weg gecensureerd wordt, werd een expositie in het Provinciehuis geopend met werk van de derde rangskunstenaar Pol Mara. (01.02.08). Een groot deel van het afgelikte decoratieve oeuvre van het fabriekje Mara, heeft de vrouw als thema. De vrouw in alle mogelijke pseudo-erotische houdingen die haar als lustobject tonen. Menig C.O. van een multinational heeft die brol in zijn kantoor hangen. Het Antwerpse Provinciehuis heeft zelfs een Pol Mara zaal. Mara verkocht zijn vrouwen professioneel. Mijnheer Helsen heeft daar geen bezwaar tegen, want dit is “kunst” op echt doek, met echte verf. En meisjes verkopen doen niet alleen pooiers.

Wie toch de foto’s uit Boon’ s verzameling wil zien, kan dat in Gent doen. Ter gelegenheid van het literair festival “Zogezegd” op 4 april. Curator Anne Provoost:” Ik hoop dat duidelijk wordt dat de tijd dat er instanties waren die voor het publiek beslisten of een controversieel project wel of niet gezien mocht worden, voorbij is”. In het zogenaamde “bruisende” Antwerpen denken ze daar anders over. Niet alleen Burgemeester Patrick Janssens  zwenkt met de hete adem van het VB in de nek meer en meer naar rechts, ook het Provinciebestuur doet liever aan preventieve censuur dan de mogelijke kritiek van enkele half seniele puriteinen het hoofd te bieden.

Louis Paul Boon was geobsedeerd door de kracht van vrouwen. Door hun persoonlijkheid en seksuele energie, waarbij het pietje van een man maar bleek afsteekt. Desondanks menen massa’s mannen dat de wereld rond hun lul draait en vrouwen dol te krijgen zijn door die keihard en voor een liefst zo kort mogelijke tijd op en neer te wippen, zonder enig benul hoe ze hun ejaculatie kunnen controleren. Het orgasme van een man betekend niets in vergelijking met de meerdere orgasmen van een vrouw. Darwin zal dat in zijn evolutieleer kunnen verklaren. Vrouwen zijn de “sterkste” en het is geen fabeltje dat doorheen de voortschrijdende evolutie een moment kan bereikt worden waarin de man als overbodig verdwijnt, zoals zovele diersoorten voor hem. Boon begreep vrouwen en had er respect voor. Dat blijkt uit zijn werken, dat blijkt uit zijn “Fenomenale Feminateek” die aldus een belangrijke achtergrond biedt voor het werk en denken van deze grote schrijver en “viezentist”. Boon was een feminist in een periode dat met ondermeer “Dolle Mina” vrouwelijke preutsheid verdween. Weg met de knellende BH’ s, vrouwen eisten porno voor vrouwen. En schreven er.

Antwerpen wordt steeds meer een bekrompen nest. Enkele maanden geleden liet Burgemeester Janssens (SP.a) een brave “bloot poster” van P-Magazine verwijderen uit de brandweer kazerne. Mijnheer Helsen (CD&V) kon inzake belachelijkheid niet achterblijven. Maar terug naar “Mieke Maaikes obscene jeugd” en “student Stijvekleut” met zijn proefschrift. Over de amper twaalfjarige Mieke Maaike: “ Bijna nooit werpt ze alles weg, ze behoudt nu eens haar te korte witte kleedje, dan d’r kousen en schoenen, en eens blijft ze zelfs een hoerebroekje met wijde split dragen. Het is steeds iets van niets, een lintje, een strikje, een paar hoge laarsjes, een vleugje verf, en daartussen zien we d’r muis, niet als deze van een dier, maar als deze van het meisje dat we dagelijks in de straat ontmoeten, en dat we dan nakijken kunnen, al denkend…”.

Twaalfjarig, sterk” loeder”

Niet als deze van een dier, maar als deze van het meisje uit de straat… De “muis” als trots vrouwelijk wapen. In vele werken van Boon komen die meisjes voor, als fabrieksmeisjes, als meisjes uit de volkskroegen, meisjes in kroostrijke gezinnen waar kinderen in één bed slapen, hoertjes… Zijn werk is verwant aan het naturalisme van de socialistische schrijver Piet Van Aken (1920-1984) uit de Antwerpse Rupelstreek (Boom, Willebroek ) met haar steenbakkerijen waar jonge fabrieksmeisjes op hun eerste werkdag door de ploegbaas ontmaagd werden. (“Klinkaart” – 1954). Voor Boon was een vrouw, een meisje, geen dier. Met zijn 24.000 foto’s in zijn “Fenomenale Feminateek” trachtte hij dat beter te begrijpen. Voor Boon had een vrouw recht op een eigen leven, niet als slavin van de man. In “Mieke Maaikes obscene jeugd” toont hij een twaalfjarig, sterk “loeder” waarvoor volwassen mannen knielen. Een meisje dat ongeremd “neemt” en siddert van genot. Dat is respect hebben. Wanneer Mieke Maaike ouder wordt en beïnvloedt wordt door de “normen en waarden” neemt die kracht af en gaat zij knielen. Je leest hoe Boon dat betreurd en er zich woedend om maakt. Mieke Maaike wordt volwassen, de kerk doet haar werk en de jonge vrouw is klaar om te koken en te baren. Het “loeder” wordt een slet.

Mieke Maaike is van een ander kaliber dan “Lolita” van Vladimir Nabokov (1955). Ook Nabokov beschrijft de relatie van een oudere man met een dertienjarig meisje. Men kan “Lolita” geen pornografie noemen. De “dader”, die zich moet verantwoorden, doet dat in een toon van zelfaanklacht en verdediging. De stijl is subtiel. “Lolita” werd dan ook snel in brede kring aanvaard. Maar ook Lolita is een zelfbewuste jonge vrouw. Boon verontschuldigt zich niet (of het moest in de hilarische “thesis” van Steivekleut zijn ), maar valt een hypocriete maatschappij aan waar seksualiteit en jongeren een taboe was. Pas tien jaar voor “Mieke Maaikes obscene jeugd” publiceerde Jos Van Ussel, gesteund door Jaap Kruithof, “Jeugd voor de muur”. Een boek dat het opnam voor het recht op seksualiteit van jongeren en masturberen niet als “hersenverwekende” doodzonde omschreef. Het Vlaams kot was te klein… (http://www.indymedia.be/nl/node/24974  en http://www.serendib.be ).

“Viezentist”? Hij had dat cynisme nodig om recht op te blijven staan, onze gevelschilder uit Aalst. Terwijl mijnheer pastoor in het geniep zijn mis dienaartje neukte, schreef Boon wereldlitteratuur en knipte “vieze prentjes” uit de boekskes. Wie nu deze verzameling ziet, vraagt zich af of vice-gouverneur Helsen en zijn geestesgenoten wel goed bij hun hoofd zijn. De schrijver Stefan Brijs weet het. Hij weigert uit protest de “Provinciale prijs voor Letterkunde” en stuurt de 2.480 euro terug naar “viezentist” Ludo Helsen.

“Een laatste rilling doorliep me…”

Om het af te leren. Een paar citaten uit “Mieke Maaikes obscene jeugd”, niet door Steivekleut ,maar van het meisje gezien door de ogen van Boon. De bijna twaalfjarige is in een kamer met de paps van haar vriendinnetje. Er zal een optocht door de straat trekken (carnaval in Aalst?). Ze heeft bewust een te kort kleedje aan en draagt geen broekje. Ze buigt zich voorover door het raam om naar de stoet te kijken. Ze toont haar kont… En ze weet het.

“ Ik boog me nog wat dieper uit het raam naar buiten en zette de benen wat open om meer steun en zo te krijgen. Zo kon hij niet alleen me kont maar ook nog, als hij wou, me kutje zien dat als een gebarsten perzik met dons bezet was geraakt. (…) Ik voelde z’n hand onder me rokje glijden, zorg ervoor dragend niet al te brutaal op te treden, want zo was hij, die vriendelijke man. Hij legde gewoon, bijna alsof het bij toeval gebeurde, de hand tegen me bil aan, en liet ze daar rusten. (…) Z’n hand gleed hoger en bevoelde de ronding van me kont, eerst nog voorzichtig genoeg, dan de beide handen van me volle maan bevingerend en betastend, haast als een ruimtevaarder die d’r geland was. (…) Met de vinger volgde hij me reet, tussen de beide halve bollen in. Hij taste me hele reet af, bleef aan het strontholletje haperen en streelde daar een hele poos het voor hem misschien lieflijk aanvoelend grotje. (…) En opnieuw alsof het toevallig was. Hij haalde de vinger van me strontholletje weg en nam schroomvallig, zoals mevrouw Courths-Mahler zegt, me muisje in de hand. Hij omvatte het helemaal, hij kneep er even in. En daar ik nog steeds geen protesten uitte, opende hij me schaamlipjes, bevochtigde z’n vingers eraan, en terwijl zijn wijsvinger me knobbeltje – student Steivekleut noemt het de clitoris, maar meisjes zelf noemen het “me dief” – wreef, wrong z’n duim aarzelend de mond van me muis binnen. (…) Ach, stilaan naderde ik het ogenblik waarin men geen weerstand bieden kan of wil. Ik hijgde. Me prille borstjes gingen op en neer in me kleedje en met niets ziende ogen keek ik de straat in, naar de historische stoet of wat het ook weer was. (…) Me muis werd voor de allereerste keer afgespeeld en ik voelde hoe ik de eindmeet naderen zou. Ik spande me buikspieren op en steunde krampachtig tegen de vensterbank. M’n hijgen ging onbewust over in het uitstoten van dierlijke kreetjes. (…) Ik raakte niet verder meer, een laatste rilling doorliep me. Ik schreeuwde nog iets onverstaanbaars en me geil spoot over z’n hand, in zo grote hoeveelheid dat het bijna een plasje werd aan me voeten. Het leek erop of ik me bepist had”.

Dank U, “Geniale Arbeider” uit Aalst.

Koen Calliauw.

Advertenties


3 Responses to “L.P.Boon : “ Het meisje in de straat…””

  1. 1 een radicaal linkse die niet alleen strijdt voor mannenrechten maar ook vrouwen en kinderen moreel relevant vindt!

    een typisch staaltje kwezelarij van een “linkse” die meer zaad in z’n kop heeft dan hersencellen, tot daar aan toe …

    maar wanneer dergelijke “linkse” meent kinderpornografie moeten te verheerlijken, instrumentalisering van vrouwen als toppunt van progressie uitroept en zelfs prostitutie wil laten terugbetalen door de sociale zekerheid wordt het hoogtijd dat de PVDA stappen onderneemt, tenminste als ze geloofwaardig wil blijven als partij die morele principes en de waardigheid van vrouwen en kinderen hoog in het vaandel draagt!

  2. Tja, hoe hier op te reageren? Hebt u mijn Opinie écht gelezen? Doe het eens rustig en je zal zien dat ik net als Boon een feminist ben. In mijn persoonlijk leven en politiek. Dat was niet syteeds makkelijk, mevrouw, in een maatschappij waar nog steeds gediscrimineerd wordt op basis van geslacht. Waar de meerderheid van de vrouwen – en mannen – het woord feminisme niet wil horen, gedesïnformeerd als ze zijn. En geërgerd door zich “feminist” noemende puriteinen die teren op hun persoonlijke frustraties en verbittering. Feminisme is synoniem van vrijheid. Er is nog wel een lange weg af te leggen op het vlak van gelijkberechtiging inzake lonen, kansen op het werk, taakverdeling in het gezin, huiselijk geweld, sexualiteit,…

    “Verheerlijk ik kinderporno”? Ik ben tegen kinderporno, maar voor sexuele rechten voor kinderen. Jongeren worden vroeger sexueel actief en dat is een goede zaak. In mijn jeugd was masturberen des duivels en nog steeds lijden velen – vooral vrouwen – onder de terreur van de Kerk op dit punt. Een Kerk die schuldgevoelens gebruikt om mensen te kraken. Ik noem in mijn stuk de sexuloog Jos Van Ussel en geef een link.(Serendib). Zoek daar eens. En kijk ” ’n passant” ook even op Indymedia.be, waar ik in ga op het recht op sex voor ouderen, zoals ikzelf.

    U hebt iets tegen porno ? Dat mag, maar porno is gelukkig duidelijk geen mannenzaak meer. Uit een onderzoek van “Flair” ( 2.300 ondervraagden) bleek recent dat twee op drie vrouwen naar porno kijken in Vlaanderen. Bravo ! Meestal stiekem. Het bevordert hun sexleven. En dat van hun partner. Het “geilt” hen op. De helft van de Vlaamse vrouwen gaat “vreemd”. Verbaast dat u ? Meent u dat deze vrouwen terug op het “rechte pad” gebracht moeten worden ? Braaf aan de haard en met de handjes boven de lakens. De benen wijd open wanneer manlief dat eist? Dit soort hypocrisie leeft nog in veel arbeiders gezinnen, veelal uit onwetendheid. Werk aan de winkel dus.

    In de jaren zeventig verscheen het geruchtmakende “Hite Rapport” (Shere Hite – Arbeiderspers). Een uitgebreide sociologische studie naar het sexuele leven van Amerikaanse vrouwen. Ondermeer naar hun fantasieën. En die gaan niet over de witte ridder op zijn paard of Marlon Brando. Maar over de postbode, de buurjongen en een toevallige ontmoeting op de tram. Zeer bereikbaar, zoals u wellicht weet uit eigen ervaring. Het oorspronkelijke, strijdbare feminisme is niet puriteins. Zelfs in de 19° eeuw niet. Porno hoort er in thuis. Niet de gladde babes in “Play Boy” en de met halfnaakte vrouwen opgesierde publiciteit voor auto’s. Dàt is commerciële “instrumentalisering”, onbereikbaar, misbruik, dat klopt. Op Internet vindt je veel porno, ook “harde” porno, waar in vrouwen geïnteresserd zijn. Toch maar even kijken ?

    “Prostitutie tegen terugbetaling door de sociale zekerheid” ? Waar las u dat ? Ik ken wel prostituees die tegen betaling hun diensten aanbieden in tehuizen voor andersvalieden. Daar ben ik voorstander van en dat zou terugbetaald moeten kunnen worden. Het is een belangrijke therapie, gezond en humaan. Moeite mee? Tja…

    Tenslotte, u meent dat het hoogtijd is “dat de PvdA stappen onderneemt”. De morele principes die ze “hoog in het vaandel draagt!”, zouden door mijn Opinies in gevaar zijn. Wat bedoelt u ? Opsluiting in een heropvoedingskamp ? De PvdA is een zeer open partij, waarvan ik militant ben. Mijn Opinie “L.P.Boon : Het meisje in de straat…”, stond wekenlang op de Antwerpse site van de PvdA en is er nog steeds terug te vinden. De “morele principes” van de PvdA staan dan ook mijlenver af van die van de Kerk en andere puriteinen.

    Ik ben altijd bereid met u te discussiëren,

    Groeten,

    Koen.

  3. 3 hilde

    Objectiviteit is het woord dat we gebruiken voor mannelijke subjectiviteit, want de meeste – zoniet alle – kennis die gemakkelijk beschikbaar is in onze samenleving vindt haar oorsprong in een mannelijke versie van bepaalde ervaringen. we beschouwen onze persoonlijke ervaring en onze gevoelens over die ervaring als de basis voor een analyse van onze gemeenschappelijke situatie. We kunnen niet betrouwen op bestaande ideologieën omdat ze allemaal produkten van een kultuur van mannelijke suprematie zijn.
    voor mij is dit de “zoveelste vrouwellijk bloot” tentoonstelling in een lange rij en ik vind het thema “naakte vrouwen” afgezaagd en voorbijgestreeft, er is niks revolutionairs meer aan, de media wordt er door overspoeld, het heeft niks vernieuwend of shockerend, als men op sexueel vlak persé revolutionair wil doen, ga dan eens het licht opsteken bij “nog wél” bestaande taboes, nl het mannelijk lid in erectie.
    het feit dat Boon zich “probeert” in te leven in de gevoelswereld van een twaalfjarig meisje houdt geen steek (het is louter verbeelding van een pedo, op 12 jarige leeftijd ken je amper je lichaam, laat staan er optimaal van genieten zoals een volwassene), nét zoals het geen steek houdt dat mannen beslissen over het feit of een vrouw al dan niet een kind moet krijgen, dit zijn slechts twee voorbeelden van het feit dat alles wordt gedefinieerd én beslist vanuit patriarchaal oogpunt.
    als linkse anarcha-feministe komt het mij de strot uit dat mannen zich gaan zitten uitlaten over wat vrouwvriendelijk is of niet!, laat dat aan de vrouwen zelf over, die voelen en ondergaan het dagelijks aan den lijve hoe vrouwONvriendelijk onze maatschappij is!
    zelfs in de anarchistische scene zit het evengoed vol met male chauvisist pigs!
    het artikel roept bij mij de vraag op “vanwaar plots zo’n interesse in de sexuele ontwikkelingen van een kind, als alle andere soort ontwikkelingen hen nauwelijks interesseren?!”
    “vrouwen en meisjes hebben recht op sexualiteit”, zeker!, maar wat met de “gelijkheid” op gebied van sexualiteit?! De vrouw is er voor het plezier van de man, maar omgekeerd laat dat nogal wat te wensen over, want mannen worden op alle mogelijke manieren in de watten gelegd en verwend waar het mannelijke sexualiteit betreft, kijk maar naar het aanbod ongelijke aanbod van erotische magazines, de wanverhouding vrouwelijk en mannelijk bloot en verleidelijke beelden in film en reklame.
    onze maatschappij tolereert veel zaken van mannen, die voor vrouwen als “niet kunnen” of als taboe worden beschouwd.
    een man van 50 met een vrouw van 20 is normaal, maar omgekeerd?!
    een oude grijzaard is wijs en gedistingeerd, een oude vrouw is een rimpelige ouwe knar.
    kijk maar eens naar het aantal scheldnamen voor een sexueel vrijgevochten vrouw en haar geslachtsdelen, en lees maar eens alle cliché rapporten van wetenschappelijke onderzoeken (meestal gedaan door mannen op mannen voor mannen) ivm mannelijke en vrouwelijke sexualiteit.
    als slachtoffer van verkrachting op mijn 15e, vind ik dat ouwe perverse venten hun poten van jonge meisjes (én jongens) moeten afhouden (want ze maken daardoor veel kapot, ook in die meisjes hun latere relaties met mannen) veel jonge meisjes laten zich veel dingen opdringen door oudere mannen waar ze fysiek dan wel klaar voor lijken (ik zag er op m’n 15e al erg ontwikkeld uit,dus die man in kwestie vond dat het tijd werd dat ik werd ontmaagd, voor een ander het deed!), maar emotioneel nog niet, idem wat jonge jongens betreft trouwens, die laten zich ook dingen aanpraten omdat het stoer is of je moet dat op die leeftijd gedaan hebben om indruk te maken, niet vergeten dat de mens een kudde dier is die zonder nadenken meeloopt achter modetrends, of het nu om kleren gaat of om bepaald gedrag.
    kom bij mij niet af met “het is okee want ze lokken het zelf uit en willen het zelf, want ze zijn er klaar voor (if she’s old enough to bleed, she’s old enough to fuck), I don’t think so!!!
    er worden al genoeg kinderlevens verwoest door incest en pedofiele praktijken!!!
    en probeer je als man niet voor te stellen wat een jong meisje voelt, dat kan een man zich niet inbeelden (enkel z’n eigen fantasieën projecteren op dat meisje in kwestie, met de eventuele gevolgen vandien) net zoals een meisje zich niet kan inbeelden hoe geprivilegeerd het leven van een man is in onze patr!archale wereld.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: