De sluipende sloop van het Internationaal Zeemanshuis

22Jan08

Ondanks vele acties tegen de sloopwoede en prachtige liederen van de volkszanger Wannes Van De Velde, lijkt de afbraakpest in Antwerpen niet te stoppen. Het Zeemanshuis is het recentste voorbeeld. Kan het grote geld dan alles?

Elke grote haven is contractueel verplicht een hotel voor zeelieden te hebben. In Antwerpen is dit het Internationaal Zeemanshuis. Het Zeemanshuis is meer dan een hotel voor zeelui van alle wereldzeeën. Het is ook een tehuis, een restaurant, een café en contactpunt. Bij rampen op de Schelde is het een onmisbare opvangplaats. Ook burgers die dakloos werden door brand, konden er steeds terecht wanneer het OCMW qua opvang haar taak weer eens niet verrichtte.

Het tien verdiepingen hoge Zeemanshuis functioneert perfect en is steeds voor 90% volzet. Het gezonde en betaalbare restaurant speelt een sociale rol in de buurt. De socialistische transportarbeidersbond (BTB-ABVV) stak enkele jaren geleden nog meer dan 1,5 miljoen euro in een opknapbeurt van het gebouw.

En toch zou het tegen de vlakte moeten. Samen met het unieke volkstheatertje. Samen met ADIC, een professionele opvang voor drugverslaafde patiënten op de bovenste verdiepingen. Een gedurende een halve eeuw organisch gegroeid geheel moet voor de bijl.

Laten we ons geen illusies maken, wanneer het Internationaal Zeemanshuis (vlakbij het Falconplein en de gedoogzone voor prostitutie aan de Verversrui) plat gaat en vervangen wordt door een dubieus nieuwbouwproject, dan gaan alleen een paar figuren achter de schermen poen zien rollen.

Een brok geschiedenis van een havenstad

Antwerpen heeft al honderd jaar een Zeemanshuis, of Hotel voor zeelieden. Nu schepen slechts korte tijd aanmeren om hun containers te lossen en de faciliteiten aan boord beter zijn, komen minder zeemannen én vrouwen lange tijd aan de wal. Dat was vroeger anders, toen schepen wekenlang in de haven lagen, zeelieden de stad verkenden en een hotel voor hen, betaald door de rederij, noodzakelijk was. Willem Elschot baseerde zijn meesterwerk “Het Dwaallicht” op deze sfeer van kuierende, gekleurde matrozen.

Het huidige Zeemanshuis is sedert de vijftiger jaren logisch ingeplant in het Schipperskwartier, een traditionele hoerenbuurt met haar zeemanskroegen. Het is een modernistisch gebouw uit de vijftiger jaren en straalt de hoop op vooruitgang uit van die naoorlogse tijd, na een lange periode van grote werkloosheid en verwerking van de oorlog en de bezetting door de nazi’s. Licht, ruimte, veel glas, heldere kleuren, gericht op bruikbaarheid en hygiëne. Met pogingen om een groene zone er rond aan te leggen, waar werkende mensen rust zouden vinden.

Het is de periode waarin België geestdriftig naar de Wereldtentoonstelling van ’58 trok, waar de Spoetnik en het Atomium pronkten. En waarin op het Antwerpse Kiel de als futuristisch ervaren “blokken op poten” (sociale woningen) van architect Braem werden gebouwd.

Koen Calliauw, 22-01-2007

Advertenties


No Responses Yet to “De sluipende sloop van het Internationaal Zeemanshuis”

  1. Geef een reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: