“Referentieadres ?” – Not in my backyard!

16Dec07

Stel, je bent diplomaat, zeeman op de internationale vaart, vrijwilliger van Artsen Zonder Grenzen in Zuid Amerika. Je bent zelden in België. Huur je dan een duur appartement waar je nooit komt ?. Natuurlijk niet. De wet voorziet in een oplossing, het referentieadres. Je behoudt als Belg je Rijksregisternummer en al je rechten. Je briefwisseling en je contacten verlopen via zo’n verwijzend adres bij een rechtspersoon, een vriend, een familielid. Alles in orde en makkelijk.

p4140041.jpg

Stel, je bent arm, dakloos en zwervend. Je bent “ambtelijk geschrapt” uit het bevolkingsregister van de laatste Gemeente waar je woonde. Je leeft op straat en bestaat officieel nog amper. Alleen je Rijksregisternummer biedt enige houvast. Bank, uitkering, mutualiteit, verkiezingsoproep, briefwisseling van familie, niets bereikt je nog. Wat nu ? Ook hier brengt de wet op het referentieadres een oplossing. Bij het OCMW of bij een privé persoon. Soms…

ZO ALS IN DE MIDDELEEUWEN…

Wanneer de Burgerlijke Stand en de Burgemeester en Schepencollege er geen zin in hebben, dan wordt het referentieadres totaal willekeurig en onwettelijk geweigerd. Dan gaan de stadspoorten dicht voor ongewenste elementen. Zo als in de Middeleeuwen, toen Joden, prostituees, gekken, melaatsen en zwervers geweerd werden en ter herkenning kleurrijke hoedjes moesten dragen. In Antwerpen en andere Belgische gemeenten is herkenningskledij niet verplicht, maar weigert men wél mensen die niet aan de geldende duistere “normen en waarden” beantwoorden hun recht op een referentieadres te erkennen. Wat grote gevolgen heeft voor de mensen in kwestie. Ze raken bijvoorbeeld niet aan een van de te weinige sociale woningen die voorbehouden moeten zijn aan daklozen. Hun reïntegratie in de maatschappij wordt door de Burgerlijke Stand verhinderd.

Stel, je heet Anja Hermans, bent 27 jaar en verbleef meer dan vier jaar in de gevangenis en psychiatrische instellingen. Je bent in Vlaanderen “wereldberoemd” als “terrorist” die in naam van het Animal Liberation Front ALF) vleesverwerkende bedrijven in brand stak. Je leven werd te boek gesteld in “Kleine vonk. Groot vuur” (Van Halewyck). En je doet het goed. Je diploma van opvoedster komt er aan, je stage in een kinderboerderij verloopt perfect, je hebt vrienden en de toekomst lonkt. Of toch niet ?. Er zijn een paar probleempjes…

Vooreerst is Anja Hermans na haar vrijlating uit de vrouwen gevangenis van Brugge al meer dan een jaar dakloos. Wérkelijk dakloos, zoals zoveel ex gevangenen die aan hun lot worden overgelaten en via kleine vergrijpen in de winter liever in de cel belanden, dan in de goot te slapen. Anja wil niet terug naar een cel. En nog minder naar de goot. Ze wil haar leven opbouwen. Ze heeft niets aan een bestaand referentieadres bij het OCMW van Hove, waar haar ouders wonen. Een referentieadres dat trouwens haar dakloosheid bewijst, alhoewel de stadsadvocaat dit en andere bewijzen niet aanvaard. Hove is een villa gemeente zonder beleid inzake sociale huisvesting. Daarenboven studeert Anja in Antwerpen, doet ze er haar stage en heeft ze er haar vriendenkring. Logische conclusie, Anja vraagt bij de Burgerlijke Stand van het District Antwerpen heel eenvoudig een referentieadres bij ondergetekende, voorzitter van het “Daklozen Aktie Komitee” (DAK), op de maatschappelijke zetel van het DAK. Daarenboven, zou je zeggen, heeft een Belgische burger – ook en dakloze ex gevangene –  het recht zijn/haar woonplaats zélf te kiezen, zonder hinder vanwege de overheid. Bestaat er in dit land geen vrijheid van personenverkeer en vestiging, zoals in heel Europa?

NAAR DE RECHTER DAN MAAR.

Deze Burgerlijke Stand zag in augustus twee liefst met pek en veren bedekte uit deze bruisende Stad te verwijderen elementen voor loket nummer zoveel staan, raakte lichtjes in de war en weigerde twee keer Anja in te schrijven. Dat met niets ter zake doende argumenten die tevens onwettelijk zijn. Ondergetekende wijst op twee merkwaardige aspecten: ten eerste schreef hij samen met franstaligen tien jaar geleden op het kabinet van toenmalig Staatssecretaris Jan Peeters (SP.A.) mee de wettekst. Ten tweede staat vandaag zijn naam vermeld op een Antwerpse gids voor daklozen, betaald en nog altijd verdeeld door het OCMW, met de correcte informatie inzake het referentieadres. Gevolg? Noppes, Kafka is springlevend aan de Schelde. En in andere Gemeenten. Anja Hermans moet “bewijzen “ dat ze dakloos is (in Hove heeft ze dus als dakloze een referentieadres!) en liefst aftakelen tot het niveau van de goot om dan “liefdevol” omarmd te worden door de OCMW weldoeners van hun “Daklozen CEL”. Van de ene cel in de andere.

Wat doe je dan? Je trekt naar de rechtbank, verdorie. Je gooit géén brandbom achter de loketten van de Burgerlijke Stand, maar vraagt een sociaal geëngageerde en goede advocaat; Frans Smeets. Tevens raadsman van de vzw “Trekt uw Plant(t)”, die legalisering van marihuana wil afdwingen via een principieel geding, dat in januari voor het Hof van Beroep voorkomt. Je daagt Stad en Burgerlijke Stand met een kortgeding voor de rechter. Een “kort” geding, dat nu al vier maanden aansleept. En de winter is ook voor Anja aangebroken.

Namens de Stad maakt advocaat Christophe Coen er zijn werk van en vraagt keer op keer uitstel. Het wordt duidelijk dat het hier om een zeer fundamentele zaak gaat en alle mogelijke en onmogelijke wettelijke argumenten worden uit de kast gehaald en beantwoord door onze advocaat. Juridisch boeiend, voor Anja Hermans en veel andere ongewenste “marginalen” die toch maar “overlast” veroorzaken, een tergende strijd in koude dagen.

Van “tergend” gesproken…De “stadsadvocaat”, Christophe Coen, is in zijn gat gebeten wegens de dwangsom van 1000 € per dag dat dit referentieadres niet toegekend wordt, die door “eiseres” gevraagd werd. Hij is nog meer in zijn gat gebeten omdat “eiseres” meent dat de “gedaagde” (Stad en Burgerlijke Stand) “slechts wetconform zal handelen als hij daar door de commissaris van de Minister binnen enkele maanden toe zal gedwongen worden…”. En dat deze gedaagde  (de Stad) hier “.. een kwalijke traditie achter de rug zou hebben…”. Klopt, deze Burgerlijke Stand en C° hebben een “kwalijke traditie” en weigeren niet voor de eerste keer op arbitraire gronden het referentieadres aan daklozen. Wees zeker, Anja Hermans en andere betrokkenen, waarbij het “Daklozen Aktie Komitee” (DAK) gaan tot het bot. Met de steun van Vlaamse, Brusselse en Waalse armen organisaties.

“HAAR STRAFRECHTELIJK VERLEDEN” !

Maar nu de clou, hou je vast…De “stadsadvocaat” laat in zijn eerste “Besluiten” weten: “Dat het eiseres zeker niet tot eer strekt zulke gratuite opmerkingen te formuleren lastens concluant (= gedaagde) rekening houdend met haar eigen strafrechtelijk verleden…”

Hier komt de politieke aap uit de mouw en stelt de “stadsadvocaat” helder waar over het “ten gronde”, gaat. Arme, sociaal uitgesloten mensen zijn niet welkom in deze “propere Stad” van Burgemeester Janssens. Ze worden buiten “de poorten” gehouden. Zeker als het om iemand als Anja Hermans gaat, die haar straf uitzat maar geen kans mag krijgen met een propere lei een nieuw leven te leiden. Zij is niet de enige die aldus discriminerend behandeld wordt. Wie men hun “strafrechtelijk verleden” blijft inpeperen. Die door de overheid in naam van de “brave burger” belet worden een autonoom, gezond leven op te bouwen. Die aldus terug in de criminaliteit geduwd worden.

Het “kort” geding dat al vier maanden door de “stadsadvocaat” steeds uitgesteld raakte, komt nu eindelijk “ten gronde” voor bij de kortgeding Rechter, op donderdag 13 december om 11u30, in het nieuwe Justitiepaleis te Antwerpen. De uitspraak kan “Jurisprudentie” inhouden voor heel België. Hoe dan ook, “we gaan door met de strijd!”. We houden je op de hoogte…

Koen Calliauw.

Advertenties


One Response to ““Referentieadres ?” – Not in my backyard!”

  1. 1 P De Brouwer

    Beste, hiernavolgend een tekstkopie van mijn e-mail naar D.A.K. op 28/01/10 …
    Zo kan het hier in België blijkbaar lopen!

    Ik schrijf iedereen aan in de hoop dat IEMAND mij zal helpen!
    Ik ben ambtelijk geschrapt, en kan nu niets meer regelen in de samenleving … ik ben zoals ze zeggen: “burgerlijk dood”!
    Als dit niet snel wordt opgelost, is voor mij alles over in het leven …
    De gedachte aan “er een einde aan maken” is mij niet langer onbekend, u begrijpt wel wat ik bedoel denk ik.

    Mijn situatie:

    Ik ben zelfstandig sinds 1984 in de muziekbranche (uitvoerend kunstenaar = zanger).
    Door enkele privé-omstandigheden (relatiebreuk), en de crisis in de sector (én niet-betalende klanten) ben ik in deze situatie terechtgekomen.
    Ik werk momenteel nog wel, maar het inkomen ligt (momenteel nog) te laag om het hoofd te bieden aan de huidige problemen.
    Er is wel een lichtpunt: ik zou een vrij “vaste” opdracht kunnen krijgen wat mij een klein, maar voldoende om te overleven inkomen zou geven.

    Ik heb dus in ieder geval niet kunnen sparen, en bijgevolg kan ik geen waarborg leggen.
    Eender welke instantie; ze willen mij niet voorzien van een waarborg, sommigen omdat ik geen adres meer heb, anderen omdat ik van zelfstandigheid af kom.

    Ik ben dus nu ambtelijk geschrapt (is niet te achterhalen vanaf wanneer, maar maar zal wel al zeker enkele maanden zijn).
    Ik ben vandaag bij de ocmw’s langsgeweest, en die willen mij niet helpen. Ik vroeg enkel een referentieadres, maar dat konden ze niet doen, tenzij ik mij failliet verklaar, en geen enkele vorm van inkomsten meer heb.
    Ik moet dus éérst volkomen aan de grond zitten en niets meer hebben behalve schuldeisers, en dan pas zouden ze iets ondernemen!!??
    Ook kon mijn moeder mij blijkbaar volgens hen geen referentieadres geven, omdat zij als gepensioneerde weduwe in een sociale woning woont (Volkswoningen afdeling St-Gillis-Waas) (http://trendstop.rnews.be/NL/detail/405085361/gewestmij-volkswoningen.aspx#)

    Alles wat ik momenteel wil verkrijgen, is een referentieadres waardoor mijn id-kaart terug geldig is, en mijn certificaten terug werken.

    Vrienden willen mij geen referentieadres toekennen, omdat zij niet begrijpen hoe dat werkt, en er bang van zijn.
    Zij weigeren te geloven dat hun inboedel in zulks geval, wanneer er deurwaarders zouden opduiken, veilig blijft.
    (alhoewel dit door advokaten wel degelijk gestaafd wordt: de referentiegever loopt geen énkel risico!)

    In tweede instantie wil ik zonder kleerscheuren van mijn zelfstandigheid af, en naar het statuut “werknemer” gaan, dmv dagopdrachten bij een SBK (zodat zij mijn contracten voor optredens als mijn werkgever behandelen eigenlijk). Natuurlijk, door mijn ambtelijke schrapping, is ook een SBK of interim niet meer gemachtigd om mij werk te geven, en kunnen zij dus voor mij die zaken niet meer regelen.

    Ik heb al contact opgenomen met de vereniging “tussenstap.be”, maar ook zij hebben geen directe invloed op diensten zoals het ocmw …
    Ze stellen via e-mail steeds opnieuw andere vragen, in de hoop iets te vinden waarmee ze verder kunnen.

    Ik zou zelf iets huren, maar de huurprijzen zijn overal onbetaalbaar, en ik heb niet genoeg geld voor een waarborg …
    Ik mag ook de bestaande leasing voor de bestelwagen niet verliezen, want zonder die bestelwagen kan ik niet meer werken (geluidsinstallatie vervoeren en op de plaats van de opdracht krijgen).

    Men heeft mij ook voorgesteld om en extra werk aan te nemen, aanvullend bij mijn werk als artiest.
    Echter, ik heb een bepaalde ziekte die mij daar in nagenoeg alle gevallen van weerhoudt …

    Mijn ziekte is een vrij ongekende ziekte, die niet aanvaard wordt als een gebrek/invaliditeit/werkonbekwaamheid door de officiële instanties. De ziekte noemt “Acne Inversa”, of HS (Hydradenitis Superativa).
    Link ter verklaring: http://www.huidziekten.nl/folders/nederlands/jrmhidradenitis.htm

    Dokters gaan er prat op dat je naar het ziekenhuis moet om te laten opereren, en zeggen dat dit een effectieve behandeling is, met weinig risico op terugkeer van de problemen.
    In werkelijkheid komt de ziekte op dezelfde plaats in 90% van de gevallen terug (ik weet het, want ik héb erin laten snijden, en heb nu op dezelfde plaats weer terug zeer pijnlijke problemen).

    Zo’n operatie vergt een blijvend open wonde, die elke dag moet verzorgd worden, en maandenlang open blijft.
    De laatste keer dat de dokter mij opensneed, heb ik jaar lang met een open wonde onder mijn oksel gelopen, en kon ik die arm niet gebruiken (je vergaat letterlijk van de pijn!).
    De aldus gemaakte wonde door de arts blijft terug ontsteken, en de oorzaak daarvan kunnen ze niet wegnemen.
    Getuigenissen van mede-slachtoffers van deze aandoening vindt u o.a. hier: http://forum.zappybaby.be/viewtopic.php?f=23&t=38814

    Gelukkig is optreden als artiest voor mij nog draaglijk, maar een ander (fysiek) werk zou ik niet aankunnen.
    (wel zo dat ik af en toe een paar dagen zou kunnen werken, maar daarna is het alweer “jackpot”, en kan ik thuisblijven …)
    Bij optredens staan er altijd mensen klaar om mij te helpen met het zware materiaal, en tijdens het optreden zelf sta ik toch stil, en hou ik het uit.
    Ik heb al gezocht en gezocht naar bureauwerk, maar ofwel ben ik “te oud”, of “geen diploma”, of ze hebben andere programma’s en willen mij de tijd niet gunnen om deze te leren (hoewel ik daar snel in ben, computer is een grote interesse van me).

    • Ik geniet op dit moment geen enkele uitkering, en werk verder als artiest. Momenteel werk ik nog als zelfstandige, alhoewel men mij al gezegd heeft dat ik door de ambtelijke schrapping niet meer màg werken (de werkgever, in mijn geval de organisator) is in overtreding door mij te laten optreden, en loopt een fikse boete op als dit uitkomt. Maar ik doe gewoon verder, dan maar illegaal, anders heb ik geen brood meer, en is mijn toekomst “over” …
    • Mijn BTW-aangifte (voor 4e kwartaal 2009) is niet kunnen gebeuren, omdat ik met mijn id-kaart niets meer kan doen (certificaten zijn ingetrokken). Ben met de aangifte nu al 8 dagen te laat. Dat betekent binnen afzienbare tijd nog eens een boete er bovenop, terwijl ik er geen schuld aan heb!

    Ik ben ten einde raad, en heb mezelf voorgenomen om – indien er geen hulp komt – alle instanties in België aan te gaan via gerechtelijke weg, op basis van nalatigheid en de onwil om te helpen, met als rode draad de “mensenrechten”.
    Dat België mij zo aan mijn lot overlaat en mij nog verder in de problemen wil laten zakken, is ongehoord!
    En dan maar klagen dat ze zoveel mensen moeten onderhouden via het ocmw – het is hun eigen schuld!!!

    Ik hoop ten zeerste dat u mij kan helpen, op een of andere manier, om dit niet te laten escaleren tot een regelrechte ramp, en zodoende dat ik mezelf er weer bovenop kan krijgen in deze onmenselijke samenleving in België.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: